"Een van de vele levensvaardigheden die je op een vrij jonge leeftijd wilt leren, is de vaardigheid om een ultra-bescheiden, minimalistisch soort klein wezentje te zijn dat door de tijd reist . . . in de zin van leren hoe weinig je eigenlijk nodig hebt om te leven, niet alleen in een overlevingsmodus, maar in een tevreden modus. . . . Dat geeft je het vertrouwen om een risico te nemen, omdat je zegt: 'Wat is het ergste dat kan gebeuren? Nou, het ergste dat kan gebeuren is dat ik een rugzak en een slaapzak heb, en dat ik havermout eet. En dan zou ik prima zijn.'" — Kevin Kelly