Dit illustreert het algemene probleem met het libertarisme: de opvatting van "eigendom" is te smal. 1. Het geeft de voorkeur aan dingen die gemakkelijk te meten zijn, maar veel kritisch belangrijke dingen zijn moeilijk te meten. 2. Het probeert de gemeenschappelijke middelen te elimineren, maar sommige delen van de gemeenschappelijke middelen zijn onelimineerbaar, kunnen nooit geprivatiseerd worden. Cultuur en instellingen maken deel uit van deze set van noodzakelijk collectief eigendom. Als je deze dingen in overweging neemt, werkt het model, maar produceert het uitkomsten waar de meeste libertariërs niet blij mee zouden zijn. Pinker is een dief: hij profiteert van het christendom maar spreekt het belachelijk. Hij overbegraast de culturele gemeenschappelijke middelen. Hij heeft niet tegen een bepaalde persoon geagresseerd, maar tegen een collectief. Ik zeg dit als een niet-christen. In de loop van de tijd ben ik van mening veranderd dat atheïsme alleen een elitefenomeen zou moeten zijn, zoals het grootste deel van de geschiedenis het geval was, omdat het christendom dragend is voor enorme delen van de bevolking en voor de samenleving als geheel. Shultz heeft een enorme hoeveelheid gedaan om onze cultuur en onze politieke instellingen te degraderen, en vlucht dan voor de gevolgen. Hij is ook een dief. Dit verbeterde beeld van eigendomsrechten is zowel nauwkeuriger als functioneler, maar het idee om mensen te voorkomen dat ze parasiteren op de gemeenschappelijke middelen maakt veel klassieke liberalen en libertariërs ongemakkelijk, dus gaat de plundering door.