Dit alles komt voort uit het feit dat uitgevers in de loop der tijd minder risico willen nemen. Ze willen het werk niet doen (nieuwe materialen lezen) en risico's nemen met onervaren auteurs. Dus sluiten ze overweldigend veel deals met mensen die een gevestigde achterban hebben. Kwaliteit doet er niet toe, alleen "Kun je verkopen?"

Ik zeg dit als iemand die aan beide kanten van dit verhaal heeft gestaan (onbewezen en met een gevestigde publiek). Het boekvoorstel voor mijn 2e boek besprak het kernidee net zo veel als de grootte van mijn e-maillijst, mijn aantal volgers, wie ik kende in de sector, en eerdere verkopen.

Ik denk eigenlijk dat dit in veel andere sectoren gebeurt. Onlangs sprak ik met een voormalige advocaat die me vertelde hoezeer partnerschappen bij advocatenkantoren veranderen. Hij zei dat, historisch gezien, hardwerkende mensen partner werden, maar nu is het enige dat telt of je nieuwe klanten binnenbrengt.