Naval Ravikant: "Öleceksin. Her şey sıfıra gidecek. Strese girecek ne var ki?" "Stres, zihninizin aynı anda iki çelişkili arzuya sahip olmasıdır. Sevilmek istiyorsun ama bencilce bir şey yapmak istiyorsun. İşe gitmek istemezsin ama para kazanmak istersin. İki çelişkili arzun var, o da stres." Naval, stres ile kaygı arasındaki farkı şöyle açıklıyor: "Anksiyete, sürekli stresli olduğun ve nedenini bile bilemeyeceğin yaygın ve tanımlanamayan bir strestir. Sebebi, hayatında birikmiş o kadar çok çözülmemiş sorunun olmasıdır ki, artık sorunların ne olduğunu belirleyemezsin. Zihninde bir dağ çöp var. Biraz ise buzdağı gibi yukarıdan çıkıyor; Bu kaygıdır. Ama altında çözülmemiş çok şey var." Kişisel kaygı çözücüsünü paylaşıyor: "Benim için büyük bir kaygı çözücü sadece ölüm üzerine düşünmek. Öleceksin. Her şey sıfıra gidecek. Yanında hiçbir şey götüremezsin. Eğer bu fikri her zaman önünde tutabiliyorsan, strese girecek ne var ki?" Naval, "boşa harcanan zaman"ın gerçekte ne anlama geldiğini yeniden çerçeveliyor: "Boşa harcanan zaman nedir? Her şey bir anlamda boşa harcanan zaman çünkü nihai aşamada hiçbir şey önemli değil. Ama her anda, önemli olan tek şey bu. Yani yapmak istediğin bir şeyi yapıyorsan ve tam anlamıyla oradaysan, boşa zaman kaybı olmaz. Aklın kaçıyorsa, başka bir yerde olmayı diliyorsa, geleceği öngörüyor, geçmişi pişman ediyorsa, bu boşa giden zamandır. O zaman orada olmayacağın zaman." Sonuç olarak şöyle sonuca varıyor: "İnsanlar ölmekten ve artık burada olmamaktan endişeleniyor. Ama hayatlarının bu kadar büyük bir kısmını burada olmadan geçirdiğini fark etmiyorlar."