GM. Dün @armaniferrante'den kendini, takımını ve @Backpack başarılarını 10 üzerinden puanlamasını istedim. Bir değerlendirme verdiğinden bile emin değilim, ya da belki hatırlamıyorum. Cevabı başka bir şeydi. Cevap şu ki, üç dakika içinde takımına ve projesine olan sevgisini ilan etti. Başarılarını anımsadı. Artık kimsenin yapmadığı bir şeyi ve 100 kat daha fazla kaynakla inşa ettiği bir şeyi inşa eden bu adamın gururunu görebiliyordunuz. Bu adam takımını ve işini çok seviyor. Kasayı baştan serbest bırakmadığı için pişmanlık duyduğunu ve hatasını kabul etti. Ve sonra kendini Backpack'in geleceğine yansıtmaktan kendini alamadı. Tüm tuğlaların teslim edilmesi için onun hevesini hissedebiliyordunuz. Sadece üç dakikaydı ama kişi ve Sırt Çantası hakkında çok şey söylüyordu. Belki herkes anlamayabilir, herkes hissetmez. Bir @MadLads aldığınızda, @Backpack kullanıp puan kazandığınızda ya da jeton aldığınızda, bu hikayenin bir parçası olma fırsatını satın alıyorsunuz. Sadece boş sözler değil. Gerçek. Backpack tokenı hisse senedi karşısında değiştirmeyi teklif ettiğinde, bu hikayede bize gerçek bir yer vermek için, hisse sermayesinin tüm ima ettiği şeylerle birlikte. Hikaye anlatımı yok, ürün yok. Hikaye anlatımı yok, topluluk yok. Hikaye anlatımı yok, duygu yok. Bunlar benim üç başarı direğim. İnsanlar bir ürünü kullanırken duygular yaşar. Bu kadar basit ve karmaşık. Birkaç gün önce Armani ile konuşuyordum ve ona, benim için, birçok kişi gibi, Web 3'ün bir parçası olmaktan Backpack kadar gururlu olmamızı sağlayan hiçbir projenin olmadığını söyledim. Ürün gelişmeye devam edecek. Hikaye yazılmaya devam edecek. Ve hepsinden küçük bir parça almaya karar verdim. WAO.