Het eerste boek dat ik in 2026 heb gelezen - "Langzaam Rijk Worden" "Langzaam Rijk Worden" is geen boek dat ingewikkelde financiële theorieën behandelt, het is ook geen snelle manier om rijk te worden, maar het brengt met eenvoudige woorden de wijsheid van langetermijndenken, bewustwording en geduld over. Het heeft me doen inzien dat echte rijkdom nooit een onmiddellijke feestvreugde is, maar een geleidelijke opbouw. Wat me het meest raakte in het boek, is dat ik me realiseerde dat de kern van rijkdom niet is om snel geld te verdienen, maar om een juiste kijk op geld op te bouwen: Eerst je kapitaal beschermen, dan langzaam laten groeien met de kracht van samengestelde rente; eerst je kennis verhogen, dan de bijbehorende rijkdom verwerven; Eerst leren om bevrediging uit te stellen, dan genieten van de langetermijnwinst. Bij het omgaan met marktfluctuaties en levensverleidingen, niet meer angstig meedoen, maar je richten op het ontwikkelen van je innerlijke kracht, tijd en energie investeren in waardevolle zaken, zodat rijkdom kan groeien door volharding. Langzaam rijk worden is niet alleen een manier van beleggen, maar ook een levenshouding. Het heeft me geholpen om mijn obsessie voor rijkdom los te laten en te begrijpen dat echte overvloed zowel materieel als geestelijk is, een innerlijke rust en stabiliteit. Mijn favoriete citaten 1. Langzaam rijk worden is de meest oprechte vorm van respect voor rijkdom en de meest betrouwbare verantwoordelijkheid voor het leven. 2. De twee moeilijkste dingen in het leven: kalm blijven als anderen gek worden; doorgaan als je zelf geen vooruitgang boekt. 3. Het tegenovergestelde van succes is niet falen, maar niets doen. 4. Rijkdom opbouwen is als bomen planten, het heeft tijd nodig om wortel te schieten, je kunt niet te snel resultaat verwachten. 5. Investeren is een levenslang plan, je moet het vanuit een perspectief van tien jaar of tientallen jaren plannen. 6. De beste investering is in jezelf, je kennis verhogen, in de toekomst zul je zeker meer verdienen. 7. De oplossing voor financiële problemen is het verhogen van je inkomenscapaciteit, niet het overmatig verlagen van noodzakelijke levenskosten. 8. Maak je niet te veel zorgen over je inkomen, blijf interessante dingen doen, ervaring zal je inkomen vanzelf verhogen. 9. Zelfs de kleinste taken, als je ze met toewijding uitvoert, kunnen je specialiteit worden. 10. Echte financiële veiligheid komt van "geld dat voor jou werkt", niet van "jij die voor geld werkt". 11. Ideale uitgavenverhouding: 6 consumptie : 2 investering : 1 sparen : 1 verspilling. 12. Geld uitgeven aan je eigen ontwikkeling is de meest rendabele investering. 13. Reputatie is een onzichtbaar actief, het opbouwen van reputatie stelt je in staat om meer kansen te grijpen om geld te verdienen. 14. Het opbouwen van reputatie kost veel tijd, maar het kan in een oogwenk instorten. 15. Volharding en inspanning leveren misschien niet onmiddellijk resultaat op, maar op de lange termijn worden ze een waardevol bezit.

Klassiek! Duan Yongping spreekt over het verschil tussen investeren en speculeren! Waarom verliezen de meeste mensen geld? De waarheden die Duan Yongping jaren geleden durfde te zeggen.

Charlie Munger: Durf te wedden, durf zwaar in te zetten, voor een slimme investeerder zijn er in een leven maximaal 20 investeringen te doen. 1. De "20 gaten" regel: maximaal 20 investeringen doen. De sleutel tot investeren is niet hoeveel investeringen je doet, maar hoeveel je goed doet: jezelf beperken tot een beperkt aantal investeringsmogelijkheden dwingt je om uiterst voorzichtig te investeren. Voordat je een gat slaat, wordt de investeerder gedwongen na te denken of deze investering echt de moeite waard is om 1/20 van de kans te gebruiken? Wat is de langetermijnwaarde? Is het risico beheersbaar? Dit maakt het gemakkelijker om je te concentreren op goede bedrijven, zodat je beter kunt profiteren wanneer zich grote kansen voordoen. 2. Durf zwaar in te zetten wanneer je een goede kans ziet. Een goede kans is niet gelijk aan een hype, maar is een combinatie van hoge zekerheid + hoge opbrengstpotentie. De waardelogica van dit soort investeringen is duidelijk, het risico is beheersbaar, het investeringsobject heeft een sterke concurrentievoordeel en sluit aan bij de langetermijntrends. Wanneer je voelt dat er een goede kans aan komt en je het risico goed hebt beoordeeld, moet je durven zwaar in te zetten. Alleen met een zware inzet kun je hoge rendementen realiseren; een investering van 10.000 en 1.000.000 die verdubbelt, heeft beide een rendement van 100%, maar de opbrengst is totaal verschillend. 3. Verspreid je investeringen niet te veel. Munger is tegen het spreiden van investeringen, niet omdat hij helemaal niet wil spreiden, maar om overmatige spreiding te vermijden: bijvoorbeeld het kopen van 100 aandelen die tientallen sectoren dekken. Deze spreiding lijkt het risico te verlagen, maar is in werkelijkheid een gebrek aan begrip van de investeringen, wat uiteindelijk leidt tot middelmatige opbrengsten en moeilijk te beheersen risico's. Redelijke spreiding betekent dat je binnen je capaciteiten je geld concentreert op investeringen die je begrijpt, met 3-5 kwaliteitsobjecten uit verschillende sectoren. Dit kan zowel het risico van een enkele sector met een zwarte zwaan vermijden als ervoor zorgen dat je voldoende aandacht aan elke investering kunt besteden, wat je ook gemoedsrust zal geven. 3. Wat op school wordt geleerd is niet altijd juist. Hoewel iedereen altijd zegt dat school een kleine samenleving is, is school uiteindelijk geen commerciële samenleving. Voor zover ik heb gezien, is bijna elke geavanceerde technologie die op school wordt behandeld, trager dan die van commerciële bedrijven, zoals kunstmatige intelligentie, autonome voertuigen en andere geavanceerde technologieën. Als commerciële bedrijven niet in staat zijn om te innoveren of niet voorop lopen, kunnen ze geen geld verdienen en failliet gaan, maar scholen doen onderzoek met staatsfinanciering, waardoor de urgentie niet te vergelijken is met die in de commerciële samenleving, en de salarissen van onderzoekers zijn ook niet te vergelijken met die van commerciële bedrijven. Commerciële bedrijven zijn marktgericht, terwijl scholen onderzoeksgericht zijn, dus in zekere zin kunnen de theorieën op school soms loskomen van de werkelijke samenleving, wat leidt tot een situatie waarin de theorie achterloopt op de praktijk.