Er zijn enkele behoorlijk wilde downstream-effecten in een wereld met triljoenen agenten die het internet en software gebruiken. Een heel groot effect is wat er gebeurt met agenten met budgetten en portemonnees. Er zijn veel businessmodellen die nooit hebben gewerkt voor het mens-gebaseerde internet, maar die plotseling economische zin beginnen te maken in een agent-gebaseerd internet. Denk aan al die propriëtaire gegevens en onderzoeken die momenteel achter een betaalmuur zitten en die een mens nooit zal tegenkomen. Financiële gegevens, medisch onderzoek, enzovoort. De meeste mensen zullen zich niet inschrijven voor een abonnement van $100 of $1000 voor informatie die ze zelden nodig hebben. De kosten zijn te hoog. Evenzo hebben micropayments voor deze gegevens zelden op grote schaal gewerkt omdat het volume te laag was om ertoe te doen. Echter, nu kan een agent een budget hebben voor een specifieke set van onderzoek die hij doet, en de agent kan $0,1 of $1 betalen om toegang te krijgen tot deze gegevens in een workflow. En nu kan die data relevant zijn in 1.000 keer meer gebruiksgevallen dan voorheen. Evenzo zijn er veel API's en tools op het web die het niet waard zijn om een abonnement voor te hebben, maar nu kan een agent ermee interageren voor een specifieke uitwisseling, en het kan $0,01 of $0,1 per transactie kosten. Plotseling kunnen er nieuwe soorten software worden gebouwd en gemonetariseerd die voorheen economisch niet haalbaar waren. Een nieuwe vorm van commercieel open source, in wezen. Het is duidelijk dat er veel infrastructuur en overeenstemming in de industrie nodig is voor dit - en ontdekt worden door de agent zal een geheel nieuwe klasse van zoek- en ontdekkingsproblemen zijn - maar er zijn zoveel potentieel interessante nieuwe scenario's hier.

Er zijn enkele behoorlijk wilde downstream-effecten in een wereld met triljoenen agenten die het internet en software gebruiken. Een heel groot effect is wat er gebeurt met agenten met budgetten en portemonnees. Er zijn veel businessmodellen die nooit hebben gewerkt voor het mens-gebaseerde internet, maar die plotseling economische zin beginnen te maken in een agent-gebaseerd internet. Denk aan al die propriëtaire gegevens en onderzoeken die momenteel achter een betaalmuur zitten en die een mens nooit zal tegenkomen. Financiële gegevens, medisch onderzoek, enzovoort. De meeste mensen zullen zich niet inschrijven voor een abonnement van $100 of $1000 voor informatie die ze zelden nodig hebben. De kosten zijn te hoog. Evenzo hebben micropayments voor deze gegevens zelden op grote schaal gewerkt omdat het volume te laag was om ertoe te doen. Echter, nu kan een agent een budget hebben voor een specifieke set van onderzoek die hij doet, en de agent kan $0,1 of $1 betalen om toegang te krijgen tot deze gegevens in een workflow. En nu kan die data relevant zijn in 1.000 keer meer gebruiksgevallen dan voorheen. Evenzo zijn er veel API's en tools op het web die het niet waard zijn om een abonnement voor te hebben, maar nu kan een agent ermee interageren voor een specifieke uitwisseling, en het kan $0,01 of $0,1 per transactie kosten. Plotseling kunnen er nieuwe soorten software worden gebouwd en gemonetariseerd die voorheen economisch niet haalbaar waren. Een nieuwe vorm van commercieel open source, in wezen. Het is duidelijk dat er veel infrastructuur en overeenstemming in de industrie nodig is voor dit - en ontdekt worden door de agent zal een geheel nieuwe klasse van zoek- en ontdekkingsproblemen zijn - maar er zijn zoveel potentieel interessante nieuwe scenario's hier.

Het subsidiëren van tokens voor je meest actieve gebruikers lijkt misschien gek, maar deze strategie is in deze fase eigenlijk redelijk. De wereld staat op het punt een verschuiving in zijn workflows te ondergaan. Het verlagen van die drempel om te bewijzen dat het daadwerkelijk werkt zo eenvoudig mogelijk is een zeer redelijke strategie. De power users zullen degenen zijn die de grenzen van de technologie verleggen en bewijzen wat mogelijk is om de state-of-the-art praktijken vooruit te helpen. De bedrijven die dit doen, zullen uiteindelijk grotere barrières opbouwen omdat ze meer data, gebruikersgedrag en workflow-lock-in zullen vastleggen. Het risico voor de klant is natuurlijk dat ze in de loop van de tijd de prijzen verhogen, dat is zeker iets waar klanten rekening mee moeten houden; en vooral ondernemingen zouden een goed inzicht moeten hebben in de "werkelijke" kosten van hun AI voor het moment dat dat uiteindelijk gebeurt. Maar hetgene dat deze vorm van subsidiëring heel anders maakt dan andere categorieën, is dat de rekenprijzen -over een lange periode- altijd zullen dalen. De modellen zullen efficiënter worden, de chips zullen beter worden, we zullen goedkopere energiebronnen vinden, batchjobs kunnen op efficiëntere tijden worden uitgevoerd, open weight-modellen zullen meer concurrentie afdwingen, enzovoort.