ElevenLabs heeft zojuist Flows gelanceerd Nu kan iedereen afbeeldingen, video's, stemmen en muziek in één creatieve pijplijn combineren. Is dit het einde van de vijf-tool workflow? Hier is de volledige uitleg:

🚨 BREAKING: Iemand heeft een zwerm van duizenden AI-agenten gebouwd met echte herinneringen en persoonlijkheden en heeft deze gebruikt om de toekomst te voorspellen. MiroFish is een universele zwermintelligentie-engine. En de live demo's zijn griezelig nauwkeurig. Dit is wat het daadwerkelijk doet: → Draait duizenden autonome agenten tegelijkertijd op → Elke agent heeft zijn eigen geheugen, persoonlijkheid en gedrag → Voedt zich met gegevens uit de echte wereld aangedreven door GraphRAG → Voorspelt markten, publieke opinie en narratieve uitkomsten → Simuleert hoe menigten denken voordat het gebeurt De live demo's zijn wat mensen heeft aangetrokken. Griezelig nauwkeurig is de zin die iedereen blijft gebruiken. 17.300 sterren. +2.907 in één dag. Het is 100% gratis en open source.

🚨 NIEUWE STUDIE: Microsoft Research en Carnegie Mellon hebben net 319 kenniswerkers ondervraagd over 936 echte AI-gebruikscases. De bevinding die ze in de data verborgen hebben, is het belangrijkste dat dit jaar over AI en de werkplek is geschreven. Hoe meer je AI vertrouwt, hoe minder je hersenen daadwerkelijk betrokken zijn. Geen theorie. Een gemeten inverse correlatie over honderden echte professionele taken. Hier is hoe de studie werkte. 319 kenniswerkers documenteerden 936 daadwerkelijke gevallen van het gebruik van generatieve AI in hun echte banen. Geen labtaken. Geen hypothetische scenario's. Echte werkzaamheden die ze die week deden. Voor elke gebruiksgeval rapporteerden ze het type taak, de betrokken belangen, hoeveel ze de AI-uitvoer vertrouwden, hoeveel kritisch denken ze toepasten, en hoeveel cognitieve inspanning ze voelden dat de taak vereiste. Drie bevindingen kwamen terug waar niemand in de productiviteitsruimte over wil praten. Bevinding één: vertrouwen in AI voorspelde direct minder kritisch denken. De werknemers die hoge vertrouwen in AI-uitvoer uitten, pasten aanzienlijk minder controle toe op die uitvoer. Ze accepteerden meer. Ze stelden minder vragen. Ze gingen sneller verder. De correlatie hield stand over taaktypes, industrieën en ervaringsniveaus. Het omgekeerde was ook waar. Werknemers met meer vertrouwen in hun eigen vaardigheden dachten kritischer na wanneer AI betrokken was, niet minder. Ze gebruikten AI als een startpunt en ondervroegen het. De mensen die AI het beste gebruikten, waren de mensen die meer op zichzelf vertrouwden dan op het hulpmiddel. Bevinding twee: de gevarenzone zijn routinetaken, niet taken met hoge inzet. Voor beslissingen met hoge inzet rapporteerden werknemers eigenlijk meer cognitieve inspanning bij het gebruik van AI dan zonder. Verificatieangst trad in. Ze controleerden de uitvoer. Ze twijfelden. Ze vergeleken. Voor routinetaken, alledaagse taken, stortte de inspanning in. Werknemers rapporteerden aanzienlijk minder cognitieve betrokkenheid voor het gewone werk dat de meerderheid van de dagen van de meeste mensen uitmaakt. Samenvatten. Opstellen. Reageren. Beoordelen. De taken die mensen tientallen keren per week doen. Ze waren op de automatische piloot. En routinetaken zijn precies waar AI het meest wordt gebruikt. Bevinding drie: kenniswerk verschuift van creatie naar kritische integratie. De onderzoekers beschrijven een structurele verandering in wat kenniswerkers nu daadwerkelijk doen. De baan is niet langer het genereren van het werk. Het is het beoordelen, bewerken en integreren van AI-uitvoer. Maar de studie vond dat een groot deel van de werknemers het kritische deel van kritische integratie overslaat. Ze doen integratie zonder kritiek. Accepteren zonder te ondervragen. Publiceren zonder verantwoordelijkheid te nemen. De uitvoer ziet er professioneel uit. Het denken heeft nooit plaatsgevonden. Hier is wat deze bevinding anders maakt dan de MIT-hersenscanstudie of het paper over geloofsoverdracht. Dit gaat niet over studenten. Dit gaat niet over casual gebruikers. Dit zijn 319 professionals die hun daadwerkelijke banen doen. Advocaten. Analisten. Ingenieurs. Schrijvers. Managers. Mensen die specifiek betaald worden omdat ze geacht worden na te denken. En de data toont aan dat het routinematige, herhaalde gebruik van AI in professioneel werk het exacte tegenovergestelde produceert van wat iedereen beloofde. Geen versterkt denken. Vervangen denken. Geen scherpere oordelen. Uitgestelde oordelen. Geen productievere professionals. Meer efficiënte uitvoergenerators die geleidelijk de gewoonte verliezen om te scrutineren wat ze produceren. De onderzoekers noemen de nieuwe modus van kenniswerk kritische integratie. De eerlijke versie van wat de data laat zien, komt dichter bij dit: We hebben een hulpmiddel gebouwd dat het creatieve werk doet. We hebben mensen verteld zich te concentreren op de kritische beoordeling. De meeste mensen hebben de beoordeling overgeslagen. En hoe meer ze het hulpmiddel vertrouwen, hoe minder waarschijnlijk ze zijn om ooit de beoordeling te doen. De ongemakkelijke vraag voor elke kenniswerker die dit leest: Wanneer heb je voor het laatst een AI-uitvoer echt ondervraagd voordat je het gebruikte? Niet vluchtig bekijken. Niet het gevoel hebben dat het goed leek. Eigenlijk het ondervragen zoals je een junior collega zou ondervragen die een geschiedenis heeft van zelfverzekerd klinken terwijl hij fout is. De studie suggereert dat het antwoord voor de meeste mensen is: niet recentelijk. En hoe comfortabeler je bent geworden met AI, hoe minder recent het waarschijnlijk was.