We moeten een fundamentele verschuiving overwegen in hoe we over arbeid denken: we bevinden ons nu in het tijdperk van arbeid-als-kapitaal. In standaard economische modellen is arbeidsdeskundigheid eigendom van de werknemer; het is moeilijk over te dragen en moet door de werkgever worden gehuurd. AI heeft deze dynamiek veranderd. Rijke data over hoe werk wordt uitgevoerd en de output van dat werk kunnen worden gebruikt om AI-modellen te trainen, die als kapitaal worden bezeten en opgeschaald. Voor AI werden mensen geboren met een vermogen dat hen in staat stelde om inkomen te verdienen in de economie: hun arbeid. Als arbeid wordt gebruikt om kapitaal te creëren dat het vervangt, kan dit vermogen mogelijk niet langer de mogelijkheid garanderen om deel te nemen aan de economie. Dit creëert allerlei prikkels voor werknemers (bijv. weigering om arbeid te leveren om modellen te trainen, of het saboteren van dit proces), maar wijst ook op een mogelijke breuk in hoe veel mensen met de economie zullen omgaan. @zoebcullen @Danielle__Li & @ShengwuLi hebben een heel mooi paper hierover: