In 1798 "woog" een wetenschapper effectief de Aarde — zonder zijn laboratorium te verlaten. De Engelse wetenschapper Henry Cavendish ontwierp een ongelooflijk gevoelig experiment. In een stille houten schuur hing hij een horizontale staaf aan een zeer dunne draad. Aan de uiteinden van de staaf waren twee kleine loden bollen bevestigd. Dichtbij plaatste hij twee veel grotere loden ballen. Vanwege de zwaartekracht trokken de grote bollen de kleinere een beetje aan. De kracht was extreem klein — zo klein dat de staaf slechts een minuut fractie van een graad draaide. Toch hield die kleine draai een groot geheim. Door deze kleine beweging zorgvuldig te meten, bepaalde Cavendish de sterkte van de zwaartekracht tussen objecten. Hierdoor konden wetenschappers de massa van de hele Aarde berekenen. Zijn schatting was opmerkelijk dichtbij. Cavendish berekende de massa van de Aarde op ongeveer 6 × 10²⁴ kilogram, terwijl moderne metingen 5,97 × 10²⁴ kilogram geven. Soms komen de grootste ontdekkingen voort uit het meten van de kleinste krachten.