Gm. Gisteren vroeg ik aan @armaniferrante om zichzelf, zijn team en de prestaties van @Backpack een cijfer te geven van 10. Ik weet niet eens zeker of hij een beoordeling heeft gegeven, of misschien herinner ik het me gewoon niet. Zijn antwoord was iets anders. Het antwoord is, in drie minuten verklaarde hij zijn liefde voor zijn team en zijn project. Hij herinnerde zich hun prestaties. Je kon de trots zien van deze man die heeft gebouwd wat niemand anders nog bouwt en iets dat anderen hebben gebouwd met 100 keer meer middelen. Deze man houdt zo veel van zijn team en hij houdt zo veel van zijn werk. Hij gaf een spijt toe, zijn fout, om de vault niet vanaf het begin vrij te geven. En toen kon hij niet anders dan zich in de toekomst van Backpack projecteren. Je kon zijn verlangen voelen naar alle stenen die geleverd moesten worden. Het waren maar drie minuten, maar het zei zoveel over de persoon en over Backpack. Misschien zal niet iedereen het begrijpen, niet iedereen zal het voelen. Wanneer je een @MadLads koopt, wanneer je @Backpack gebruikt en punten verdient, of wanneer je de token koopt, koop je de kans om deel uit te maken van dit verhaal. Het zijn niet zomaar lege woorden. Het is echt. Wanneer Backpack aanbiedt om de token in te ruilen voor aandelen, is het om ons een echte plek in dit verhaal te geven, met alles wat aandelen met zich meebrengt. Geen storytelling, geen product. Geen storytelling, geen gemeenschap. Geen storytelling, geen emotie. Dit zijn mijn drie pijlers van succes. Mensen ervaren emoties wanneer ze een product gebruiken. Het is zo simpel en complex als dat. Een paar dagen geleden sprak ik met Armani, en ik vertelde hem dat voor mij, net als voor velen anderen, geen enkel project ons zo trots heeft gemaakt om deel uit te maken van Web 3 als Backpack. Het product zal blijven evolueren. Het verhaal zal blijven worden geschreven. En ik heb besloten om een klein stukje van alles te hebben. WAO.