Ludzie są uzależnieni od rozproszenia. Ludzie przewijają na swoich telefonach, oglądając filmy z czyimś zwierzakiem lub zdjęcia czyjegoś posiłku. To nawet nie jest rozrywka. Kiedy wchodzisz w kulturę rozproszenia, masz tylko swoje 10 sekund sławy. Ciesz się tym, ale nie możesz na tym budować. Oto moja rada: Miej naturalne składniki. Rób to organicznie. Bądź wierny jakości. Bądź wierny swoim wartościom. Są ludzie, którzy pragną czegoś bardziej znaczącego. Grupa redaktorów przez lata mówiła mi: „Ted, musisz to uprościć. Musi być szybciej. Musi być szybciej.” Wszyscy ci redaktorzy są teraz bez pracy. — @tedgioia

Zapytałem Danę Gioię, czego nauczył się od wielkich pisarzy. Oto jego odpowiedzi: Bob Dylan zmienił naturę muzyki pop. Dał nam obrazy, które pozwalają zrozumieć dziwne przemysłowe miejskie środowisko, w którym się znajdujemy. Marsh McLuhan zrozumiał, zanim ktokolwiek inny, że media, których używamy, mają duchowe wymiary, które odczuwamy, ale nie wyjaśniamy. Baudelaire dostrzegł, że wszyscy czasami czujemy, jakbyśmy zjeżdżali w dół i nie mogli tego zatrzymać. Przemienia to uczucie w temat swojej poezji. — @DanaGioiaPoet

Problem z książkami fikcyjnymi "To niefortunne, że w języku angielskim używamy słowa fikcja, jakby było przeciwieństwem faktu. Myślę, że fikcja bardzo interesuje się prawdą i rzeczywiście przybliża nas do prawdy, ale robi to na swój sposób. Ma w sobie aspekt transcendentalny. Czasami opowiadasz swoją historię, ale czasami nie chodzi o twoją historię. Chodzi o innego. Stajesz się innym, a potem stajesz się kolejnym, kolejnym. I wciąż odbywasz te podróże. Próbujesz zdemontować dualności, nie w sposób kaznodziejski, ale w bardzo delikatny, cichy sposób. A potem zdajesz sobie sprawę, że osoba, którą uważałem za mojego innego, jest w rzeczywistości moim bratem. Wiesz, moja siostra to ja. Ja jestem innym. Wiesz, nie ma zbyt dużej różnicy. Więc rozpuszcza te dualności. Ten aspekt literatury jest dla mnie tak kluczowy." — Elif Shafak