bir şey düşünüyordum, "Hendekler"in aktif bir gözlemcisi (ve seçici katılımcısı) olarak, bu tokenların çoğunun büyümesini gerçekten sınırlayan bir şeyi fark ettim: Birincil pazarlama stratejisi olarak çoklu esneklik kültürü. Ve dürüst olmak gerekirse? Bu bana tamamen mantıksız. … örneğin token A XXX MC'dedir. Bay A 1/10(XXX) MC'de girdi. Bay A şimdi tüm zaman çizelgesine "10 kat üstün" olduğunu övünüyor Ve siperlerde bu bir tür "sosyal kanıt", "dikkat için iyi", "iyimser bir delik" olarak görülüyor. Ama biraz daha uzaklaştığınızda, her şeyin neden çöktüğü anlaşıldığını göreceğinizi hissediyorum: > Bay B (1/2(XXX) MC ile giren) neden devam etsin? > neden Bay C (yeni bir aday) birinin zaten 10 kat üzerinde olduğunu övündüğü bir token satın alsın? İnsanların bunun psikolojik olarak ne kadar zararlı olduğunu hafife aldığını hissediyorum. Çünkü düşmanca bir giriş ortamı yaratıyor. Kimse, EL olacağı yüzüne itildiği bir grafik için çıkış likiditesi hissetmek istemez. Örneğin "VC token" satın almamanın bir sebebi var ve bu da çünkü onlar siz giriş yapmadan önce yükseliyor. Şimdi bunu büyük ölçüde likite olmayan tokenlar için yapmayı hayal edin. Kimse, erken sahiplerin, tokenın gerçek bir kültür, kullanım durumu veya anlatı oluşturmadan önce nesiller arası çarpanlıklarla övündüğü bir tokena girmek istemez. Ve en kötü yanı? Bu davranış, ağ etkilerini başlamadan önce sert sınırlar hale getirir. … Bir diğer şey ise birçok kişinin anlamadığı bir şey ise, Trenches metasının dinamik farklılıklar nedeniyle anında yeni bir ekosisteme dönüşmemesi. Örneğin Solana'da, "siper kültürü" sonrasında geldi: > derin likidite > olgun infratuz > yerleşik kullanıcı tabanı > mevcut anlatılar > kültürel kimlik > mahkumiyet sahiplerinin zemini > ve gerçek servet yaratımı geri dönüşüm hepsi zaten vardı. Siperler, pazar katılımcılarının sıkıldığı ve pasif yerine daha aktif bir şeye ihtiyaç duyması nedeniyle zaten gelişen ana oyunun üzerine inşa edilen yan görevdi. Monad henüz o aşamada değil. Evet, Monad'ın altyapısı inanılmaz. Evet, ana net öncesi yapılmış en olgun L1 eco oyunu. Evet, yetenek ve inşaatçılar akın ediyor. Ama unutmayın, hâlâ yeni bir medeniyetin sıfır günü. Olgun bir ulusun davranışlarını yeni doğmuş bir yerleşime aktarıp aynı sonucu beklemezsiniz. İç savaşlar böyle olur, ülkeler değil. … Munad'ın aslında ihtiyacı olan şey bir çekirdektir. sadece 5 dakikalık rotasyonlar için burada olmayan bir grup tutucu. FOMO açısından saçmalamayanlar. Tokenı "Bakın ne kadar kazandım" diye satmaya çalışmayan insanlar: Güçlü inanç, paylaşılan inanç, sağlam anlatı, ortak amaç ve uyum. tokenı sadece takas etmek istemeyen insanlar. Çekirdek onlar olur. sonra "neden" sorusuyla "birden fazla" yerine uyum sağlayan başkalarını çekerlerdi. Bence, yeni bir ekosistem için kurabileceğiniz en sağlıklı temel bu. … ekonomik bir bakış açısından, Ekonomik bir bakış açısından, tüm nokta bence üç yasada özetlenebilir: 1. Metcalfe Yasası - 'bir ağın değeri, bağlı kullanıcı sayısının karesine orantılıdır.' yani, V ~ n² Erken sahipleri "zaten yedik" sinyalini verirse, marjinal alıcıların gelme teşviki çökertilir (bağlı kullanıcılar sınırlandırılır). Marjinal alıcı yok = ağ etkisi yok = büyüme yok. 2. Goodhart Yasası - bir ölçüm hedef haline geldiğinde, iyi bir ölçüt olmaktan çıkar. Kültür, inanç oluşturmak yerine X'leri sergilemek için optimize edildiği anda, insanlar sistemi büyütmek yerine onu oyuna çevirmeye başlar. Sonuç olarak sıfır bileşik oluşur çünkü çekirdek hiç oluşmaz. 3. Kobra Etkisi - bir soruna çözüm denenmesi, ters teşvikler nedeniyle sorunu daha da kötüleştirebilir. Kültür sadece çıkarmayı (kazançları esnekleştirme) ödüllendiriyorsa, daha fazla çıkarımı teşvik edersiniz. İnancı ödüllendiriyorsa, daha fazla inanç kazanırsınız. Ekosistemler teşvik ettikleri şey haline gelir. Bunlar ne anlama geliyor? > ağ etkileri, artan marjinal katılıma bağlıdır. Erken katılımcılardan çıkarma konusunda değil. Erken grubun "zaten yedik, marjinal alıcılar için teşvikleri öldürüyorsun, bu da ağ etkisini öldürüyor." > algılanan adalet, temel ekonomik büyüme itici gücüdür. Bu sadece kripto değil, bu makro-ekonomi 101. İnsanlar, kendilerine adil bir şans verdiğine inandıkları sistemlere giriyor ve yapısal olarak dezavantajlı hissettikleri sistemlerden kaçınıyorlar. Çoklu artışlarla övünmek, algılanan adaleti aşındırır, bu da net yeni gelir akışını sınırlar, dolayısıyla büyümeyi sınırlar. > ekosistem istikrarı, çıkarıcı olmayan tutuculardan oluşan temel bir katman gerektirir. Ekonomik terimlerle buna fayda temelli talep denir. Temelde, varlığı spekülasyon dışında (kimlik, hizalanma, uzun vadeli konumlandırma, kültürel önem gibi nedenlerle) talep eden sahipleri talep ediyor. Çekirdek tutucu tabanınız tamamen ekstraksiyon ise, sistem refleks olarak dengesiz hale gelir. > döner kültürler ekonomileri daraltır. Hızlı çıkarma döngüleri: Yüksek kayma, sığ likidite, uzun vadeli fiyat hafızasızlığı, ortak kimlik yok, sıfır bileşik ve sonsuza kadar küçük bir ekonomi elde edilir Dönme kültürü bu negatif toplamlı dengeleri oluşturur çünkü ne kadar çok insan dönerse, dönecek miktar o kadar az olur. > giriş psikolojisi, erken ekosistemlerin oksijenidir. Girenler geç hissederse, sistem kendini boğur. Giriş yapanlar hâlâ erken hissediyorsa, sistem giderek artıyor. ve mesela 10x torbayı 100 bin MC'den az bir şekilde esnetmek, "erken geldim" hissini anında öldürüyor lfaooo. Kimse senin eşyalarını böyle alamaz. … Peki çözüm nedir? Monad henüz bebeklik aşamasında, öncelikli bir siper kültürüne ihtiyacımız var: güçlü katlar, mahkumiyet sahipleri, azaltılmış rotasyon, ortak kimlik, işe alım olarak "inanç", FOMO yerine amaç odaklı birikim gibi özellikler, yeni alıcıların erken hissettirmesi, geç değil Bence eğlenceli ve sürdürülebilir bir trench böyle oluşturulur. böylece bu yeni zincirin saf PVP'ye dönüşmesini ve tüm eğlenceyi ortadan kaldırmasını engellersiniz. Kalıcı bir şey yaratmanın yolu budur. Monad siperleri gerçekten "siperler" olacaksa, güçlü çekirdeğe sahip öne çıkan tokenlara ihtiyacımız var, onları gerçekten sahiplenmek isteyen kişiler tarafından tutuluyor, acil vadeli dalgalanma yetiştirmek yerine, ve bu tür sahiplerin bunu yüksek sesle söylemesi gerekiyor. (bunu James'e neden "koşucu" olmadığını bağıran biriyle konuştuğunda bahsettim) Hiçbir insan bir koşucu yaratamaz, gerçek bir koşucu bir şeye sahip olma kolektif arzusundan oluşur. Daha az rotasyona, daha fazla inanca ihtiyacımız var. Etkiden çok kültüre, esneklikten çok anlatıya ihtiyacımız var. Neden tuttuklarını satan insanlara ihtiyacımız var, ne kadar kazandıklarını değil. Erken ekosistemler, herkes sadece çıkarıldığında ölür. Ama çekirdek bir grup, başkalarının üzerinde durmak istediği psikolojik ve ekonomik bir zemin oluşturduğunda gelişirler. … Onchain Onchain Varlık Yaratımı henüz yok ve bence temelin şimdi önemli olmasının sebebi tam da bu. Zenginlik genellikle inancın aşağı akıntı etkisidir. Hiçbir şeyin tutulmadığı bir yerde bileşik değer oluşturamazsınız. Bence ortalama bir katılımcı olarak, eğer şu an sadece para kazanmak için (henüz sıfır onchain servet yaratımı olan yeni bir eco'da) "trenching" yapıyorsan, muhtemelen kaybedersin. Bence daha iyisi, hayatta kalabileceğini düşündüğün şeyleri satın almak daha iyi, yanabileceğin miktarlarla. Böyle olması gerekir. Çünkü, insanlar birlikte inandıkça, ilk servet yaratma anının gerçek olma ihtimali o kadar yüksek olur ve ne kadar adil, paylaşılan ve özverilmeyen hissettirirse, marjinal katılımcılar için o kadar cazip olur. Bugün Monid'da muhtemelen daha fazla PVE kumar versiyonu var ve bunlar senin yeteneklerine ve şansına bağlı olacak, başkasına değil ve bunlara odaklanırsan bence mevcut Trenches versiyonundan daha iyi avantajlar elde edersin. Ama sanırım herkes A'da işe yarayanları B'ye aktarmak istiyor. Burada söylediğim tek şey mutlak gerçek ya da başka bir şey demek istemiyorum, sadece şu an düşündüğüm şeyler ve başkalarının bakış açısından görmekten mutluyum. Şerefeler ve derzenliğimi dinlediğiniz için teşekkürler.