Birçoğunuz gibi, Trump ve Netanyahu'nun pervasız savaşından çıkan görüntüler beni rahatsız ediyor. Savunma müteahhitlerinin ve savaş endüstrisinin siyasetimizi yönlendirmesine ne kadar izin verirsek, bu o kadar uzun sürecek. Değişim zamanı geldi.

Sonsuz savaşın gölgesinde büyüdüm. Çocuklarımın aynı şekilde büyümesine izin vermiyorum. Kongre, Savaş Yetkileri Kararı'nı geçirmeli ve bu felaketi çok geç olmadan durdurmalı.

Bugün, 11 yıl önce, arkadaşlarım Deah Barakat, Yusor Abu-Salha ve Razan Abu-Salha Chapel Hill'de bir nefret suçunda öldürüldü. Onları sürekli düşünüyorum. Yıllar geçse de, kayıpları hiçbir zaman daha uzak hissettirmiyor. Birlikte aile kurma hayallerimiz vardı ve bazen çocuklarıma bakınca, asla tanışamayacaklarını bilmek yüzünden şaşkına döndüm. On yıldan fazla bir süre sonra, bir kişinin eylemlerinin üç hayatı otuz saniyeden kısa sürede nasıl sona erdirdiğini hâlâ düşünüyorum. Büyük hayatlardı—aile, arkadaşlar ve toplum için sevgiyle dolu. Onların yaşadığı hayatların kutsamalarını kaybettik. Onlarla asla paylaşamayacağımız tüm geleceği kaybettik. Gitmiş olabilirler ama ışıkları asla sönmeyecek. Çocuklarımız için hayal ettiğimiz geleceği hâlâ inşa edebiliriz, onların yaşayan hafızasının bir kanıtı olarak. Sevgilerle, Nida 🧡