Niekompetentne przywództwo Los Angeles nie otwiera pociągu LAX za 3,3 miliarda dolarów przed Mistrzostwami Świata | Ian Miller, OutKick Przywództwo miasta nadzoruje kolejną ogromną katastrofę infrastrukturalną w LA Nie jest tajemnicą, że LAX jest jednym z najgorszych lotnisk w kraju, jeśli chodzi o wjazd i wyjazd. To trudna część Los Angeles do dotarcia, opiera się wyłącznie na samochodach jako środku transportu, aplikacje do przewozu osób są zmuszone do parkowania poza terenem, a okrągła natura sieci drogowej zmusza ludzi do krążenia po całym obszarze terminalu. LAX ma w najbliższych latach gościć kilka dużych wydarzeń, a aby poradzić sobie z napływem podróżnych, którzy mają zjechać do miasta, władze miejskie opracowały plan budowy pociągu Automatycznego Przewozu Osób, aby przemieszczać ludzi po lotnisku. Ma sens, prawda? A ponieważ budowa rozpoczęła się w 2019 roku, wydawało się, że jest wystarczająco dużo czasu, aby zakończyć budowę pociągu przed tym, jak miasto będzie jednym z gospodarzy Mistrzostw Świata FIFA 2026. Ale LA ma kilka poważnych problemów: to LA, jest w Kalifornii i jest zarządzane przez burmistrz Karen Bass, jedną z najgorszych polityków w historii stanu, która pomogła nadzorować zniszczenie Pacific Palisades w styczniu 2025 roku. Następnie nadzorowała proces odbudowy, który był przewidywalnie, boleśnie wolny. A wszystko to, podczas gdy jej biuro edytowało raport po pożarze, aby wyglądała lepiej. I tak, nie uwierzysz, że wielomiliardowy przewoźnik osób, który miał być otwarty lata temu, ponownie napotyka opóźnienia, które prawdopodobnie przesuną otwarcie na koniec 2026 roku. Co za niespodzianka! Przewoźnik osób LAX ilustruje niekompetencję Kalifornii APM, gdy został ogłoszony, miał rozpocząć działalność w marcu 2023 roku. Potem, naturalnie, przekroczył budżet i jest pełne trzy lata opóźnione. Z nową prognozą otwarcia na koniec 2026 roku. W najlepszym przypadku. Cóż, Mistrzostwa Świata odbywają się w LA w czerwcu, co jest nieco ponad trzy miesiące i wyraźnie nie w końcu 2026 roku. Zatem projekt za 3,34 miliarda dolarów, zaprojektowany i zaplanowany specjalnie w celu obsługi zwiększonego ruchu w LAX na Mistrzostwa Świata, nie tylko jest znacznie powyżej budżetu, ale także znacznie opóźniony. Witaj w Los Angeles. Według kilku lokalnych raportów prasowych, pociąg osiągnął 95% ukończenia już w 2024 roku. Ale nieporozumienia między władzami lotniska a wykonawcami sprawiły, że od tego czasu pozostaje nieużywany. Projekt, gdy już się otworzy, jeśli kiedykolwiek, ma obsługiwać dziesiątki tysięcy podróżnych dziennie. Przemieszczając tych podróżnych między wszystkimi terminalami, centrum wynajmu samochodów, parkingami i systemem metra miasta w zaledwie około 10 minut. Wydaje się, że to dokładnie taki projekt, jakiego chciałbyś na jedno z największych wydarzeń sportowych na świecie, prawda? Ale to implikuje poziom kompetencji, inteligencji i organizacji, którego Los Angeles, i wiele niebieskich miast, po prostu nie są w stanie osiągnąć w dzisiejszych czasach. Projekty po prostu nie kończą się na czas, przed terminem ani w ramach budżetu, a podatnicy pokrywają koszty. To nie tak, że podatnicy w Kalifornii już nie są obciążeni ekstremalnie wysokimi stawkami i kosztami życia, prawda?

Naukowcy stworzyli radykalnie nowy aluminium, które może zastąpić metale ziem rzadkich | Wspaniała inżynieria Badacze z King's College London opracowali niezwykłą nową formę aluminium, która mogłaby w przyszłości zmniejszyć zależność od metali ziem rzadkich i szlachetnych w nowoczesnym przemyśle. Odkrycie koncentruje się na wysoko reaktywnych cząsteczkach aluminium, które są zdolne do przeprowadzania transformacji chemicznych, które zazwyczaj są obsługiwane przez znacznie droższe metale przejściowe. Wyniki, opublikowane w Nature Communications, opisują pierwszy zgłoszony przykład związku znanego jako cyklotri-alumina, trójkątnej struktury złożonej z trzech atomów aluminium połączonych ze sobą, zgodnie z badaniem. Układ molekularny wykazuje niezwykłe połączenie silnej reaktywności i stabilności w roztworze, co pozwala mu uczestniczyć w złożonych procesach chemicznych bez rozpadu. Aluminium jest jednym z najobficiej występujących pierwiastków w skorupie ziemskiej i jest dramatycznie tańsze niż metale takie jak platyna i pallad. Jednak historycznie brakowało mu elastycznego zachowania katalitycznego, które czyni metale przejściowe niezbędnymi w chemii przemysłowej. Dr Clare Bakewell, która prowadziła badania, oraz jej zespół postanowili zbadać, czy aluminium można zaprojektować tak, aby naśladowało lub nawet przewyższało te właściwości. Ich nowo stworzone trimer aluminium może łamać silne wiązania chemiczne, w tym rozdzielać dihydrogen, i może promować kontrolowane wstawianie i wzrost łańcucha etenu, kluczowego dwuwęglowego bloku budulcowego szeroko stosowanego w produkcji chemicznej. Prace te również wyprodukowały pięcio- i siedmio-członowe układy pierścieniowe aluminium-węgla, które wcześniej nie były obserwowane. Metale przejściowe od dawna opisywane są jako konie robocze katalizy, umożliwiając reakcje, które tworzą leki, tworzywa sztuczne i chemikalia specjalistyczne. Jednak wiele z tych metali jest drobnych, intensywnie szkodliwych dla środowiska w wydobyciu i często pochodzi z geopolitycznie wrażliwych regionów. Aluminium, w przeciwieństwie do tego, jest około 20 000 razy tańsze niż metale szlachetne, takie jak platyna, co czyni je atrakcyjnym kandydatem do zrównoważonej chemii. Poza prostym naśladowaniem zachowania metali przejściowych, nowa chemia aluminium wydaje się odblokowywać całkowicie nowe ścieżki reakcji. Badacze twierdzą, że wciąż są w fazie eksploracyjnej, ale wczesne wyniki sugerują, że te materiały obfite w ziemi mogą umożliwić czystsze i bardziej opłacalne wytwarzanie chemiczne. Jeśli zostaną dalej rozwinięte, ten przełom może przekształcić sposób, w jaki kluczowe reakcje przemysłowe są przeprowadzane, zastępując rzadkie metale znacznie bardziej obfitym zamiennikiem, jednocześnie rozszerzając granice chemii syntetycznej.

Większość testów laboratoryjnych cicho zawyża wydajność tranzystorów 2D, ujawnia badanie | Andrew Tie, Uniwersytet Duke'a Krzem od dawna jest półprzewodnikiem z wyboru do produkcji tranzystorów, ale nowoczesna technologia przekracza wewnętrzne ograniczenia tego materiału. Już teraz komponenty znajdujące się w tranzystorach są tak cienkie, jak pozwala na to fizyka. Aby przekroczyć te ograniczenia, badacze badają różne materiały, które mogą działać nawet jeśli mają tylko jeden lub dwa atomy grubości — tzw. materiały 2D. Jak testy z tylnym bramkowaniem zniekształcają wyniki Aby zbadać wydajność tych materiałów, badacze często polegają na prostej architekturze "tylnego bramkowania", która buduje wszystkie komponenty tranzystora na jednej płytce krzemowej, aby ułatwić produkcję i umożliwić szybkie eksperymentowanie. W tym układzie ultracienki półprzewodnik 2D, taki jak disulfid molibdenu (MoS₂), znajduje się między dwoma metalowymi elektrodami kontaktowymi, które przepuszczają prąd przez półprzewodnik. Przepływ prądu jest włączany lub wyłączany przy użyciu podłoża krzemowego jako kontrolera bramki. Jednak bramka nie tylko moduluje kanał półprzewodnika 2D; w architekturze "tylnego bramkowania" wpływa również na część półprzewodnika znajdującą się pod metalowymi stykami. Tworzy to zjawisko zwane "bramkowaniem kontaktowym", efekt, który wzmacnia wydajność tranzystora poprzez obniżenie oporu kontaktu przy użyciu bramki. Chociaż ta poprawa wydajności jest na początku atrakcyjna i tego właśnie chcą badacze, architektura z tylnym bramkowaniem nie może być używana w rzeczywistym urządzeniu z powodu ograniczeń prędkości i wycieków prądu elektrycznego, które są skutkami ubocznymi tej architektury. "Wzmacnianie wydajności brzmi jak coś dobrego," powiedział Franklin. "Ale chociaż ta architektura jest świetna do podstawowych testów w laboratorium, ma fizyczne ograniczenia, które uniemożliwiają jej użycie w rzeczywistej technologii urządzeń." Budowanie sprawiedliwszego urządzenia testowego Aby ujawnić ten podstawowy czynnik przyczynowy, który występuje w setkach badań laboratoryjnych dotyczących tranzystorów 2D, Victoria Ravel, doktorantka w laboratorium Franklina, spędziła rok na wytwarzaniu nowej architektury urządzenia, która pozwala zespołowi bezpośrednio zmierzyć, jak bardzo bramkowanie kontaktowe zmienia ich wydajność. Zbudowała symetryczny tranzystor z podwójną bramką, który zawiera bramki powyżej i poniżej tego samego kanału półprzewodnika 2D, styki i materiały. Jedyną różnicą między kontrolowaniem urządzenia za pomocą tylnej lub górnej bramki było to, czy bramkowanie kontaktowe było obecne, więc mogła przeprowadzić porównanie jeden do jednego. "Podczas wytwarzania nigdy nie wiesz, na co natrafisz," powiedziała Ravel. "Kiedy wytwarzasz w tak małych wymiarach, zaczyna się robić naprawdę trudno z tym, co możesz zrobić w ramach fizycznych ograniczeń." Wyniki były uderzające. W większych urządzeniach bramkowanie kontaktowe w przybliżeniu podwoiło wydajność. Gdy Ravel zmniejszała urządzenia do małych wymiarów istotnych dla przyszłych technologii, efekt bramkowania kontaktowego wzrastał. Przy długości kanału 50 nanometrów i długościach kontaktów 30 nanometrów, bramkowanie kontaktowe zwiększyło wydajność nawet sześciokrotnie. W miarę jak urządzenia się kurczą, wyjaśnił Franklin, styki dominują nad ogólną wydajnością. Każdy mechanizm, który zmienia zachowanie kontaktu, staje się coraz ważniejszy. Ponieważ większość wyników tranzystorów 2D zgłaszanych na przestrzeni lat korzystała z architektur z tylnym bramkowaniem, odkrycia Franklina i Ravel mają szerokie implikacje. Kolejne kroki w kierunku realistycznych urządzeń 2D Następnie zespół planuje jeszcze bardziej zwiększyć skalowanie, z długościami kontaktów do 15 nanometrów, i zbadać alternatywne metale kontaktowe, aby zmniejszyć opór kontaktu. Szerszym celem jest ustalenie jaśniejszych zasad projektowania dla integracji półprzewodników 2D w przyszłych technologiach tranzystorowych. "Jeśli materiały 2D mają kiedyś zastąpić kanały krzemowe," powiedział Franklin, "musimy być szczerzy co do tego, jak architektura urządzenia kształtuje to, co mierzymy. Ta praca ma na celu ustanowienie tej podstawy."